.

.

sobota, 28 grudnia 2019













59-903 Zgorzelec 5 skr poczt 7
Nasz znak SUKZP-To  4/12/2019                  Zgorzelec  28.12.2019

Petycja-List otwarty  do  Dyrektora MZD oraz do Kierownik  Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, oraz do Przewodniczącego Rady Miasta Torunia.

Szanowni Państwo 
Po pierwsze chciałbym podziękować  Państwu za odpowiedź przewodniczącego Rady Miasta z  października i odpowiedź Dyrektora MZD z 20.11.2019  oraz publikacje mojej petycji na stronie MZD   http://www.bip.mzd.torun.pl/index.php?cid=63  a przede wszystkim za bardzo rozsądną decyzję o postulowanymi przeze mnie w petycji z 24.09 2019 unieważnieniu ogłoszonego przez państwa przetargu na opracowanie projektu III mostu zachodniego w Toruniu. Mniejsza już tutaj w tym momencie o podane przez Państwa uzasadnienie , czy główną przyczyną jest podany przez Panasów fakt że wszystkie złożone oferty były na kwoty wyższe niż zakładane przez Państwa 900.000 zł , czy też wskazany przymnie w mojej petycji fakt  że przetarg została przez państwa źle przygotowany gdyż projekt byłby niewykonalny, gdyby został zrealizowany  wg podanych przez Państwa parametrów,  a wynikających z SUiKZP z 2008 oraz z 2018 dla mostu zachodniego przewidujących klasę drogi zbiorczej Z,  a nie Głównej Przyspieszonej  GP wymaganej dla mostu i drogi  łączącej dwie drogi krajowe. Faktem tutaj bowiem jest , że w zaistniałej sytuacji dalsze przedłużanie terminu rozstrzygnięcia przetargu o kolejne 2  miesiące i żądania zgody od oferentów  na przedłużenie terminów zachowania wpłaconego wadium do przetargu   narażałoby ze strony MZD na niezasadne straty. Nie jest wcale prawda ż Torunia nie stać na projekt mostu ponad milion zł bo jesienią 2014 Toruń ogłosił konkurs na projekt Bulwarów Filadelfijskich wart 1,5 mln zł a którego efektów do dziś dnia nie widać ,  mimo ze został przez miasto zapłacony  http://arcadia-thoruniensis.blogspot.com/2015/

Nie jest też prawdą, że dokumenty lokalizacyjne III mostu w Toruniu zostały przez MZD poprawnie przygotowane tak by skorzystać z rządowego programu Mosty dla Reginów, gdyż Toruń Jest miastem z siedzibą powiatu i sam bezpośrednio nie może korzystać z dotacji programu „Mosty  dla Regionów” na miast może i powinien podjąć nie zwłoczne działania by przygotować wniosek z projektem mostu zachodniego jak mostu klasy GP dla DK15  jako zachodnio –północnej obwodnicy Torunia do rządowego projektów 100 obwodnic miejskich
W ramach tego programu będzie przyspieszona realizacja już  realizowanych 57 obwodnic https://www.portalsamorzadowy.pl/inwestycje/do-2023-roku-w-polsce-powstanie-57-obwodnic-oto-ich-lista,73008.html
Miastami najbardziej obecnie potrzebującymi obwodnic są z całą pewnością:
  1. Olsztyn
  2. Kraków
  3. Białystok
  4. Wrocław
  5. Łódź
  6. Bydgoszcz
  7. Szczecin
  8. Warszawa
Na tej liście  bez wątpienia powinien znaleźć się Toruń w którym tuz przy wpisanej na listę światowego dziedzictwa przebiegają przez centrum miasta aż 3 drogi krajowe DK15, DK 80 i DK 91 i gdzie nie ma połączenia w Czerniewicach węzłem z S10 i A-1 i gdzie żadna z dróg krajowych przebiegających tranzytowo przez centrum Torunia  nie ma wymaganych  parametrów drogi klasy GP.    

Rozwinięta sieć obwodnic charakterystyczna jest dla krajów zachodnich. Przejeżdżając przez największe miasta np.: Francji czy Hiszpanii, nie trzeba zjeżdżać praktycznie na żadne miejskie drogi. Budowa nowych obwodnic może przysłużyć się nie tylko kierowcom, ale i mieszkańcom miast. Drogi okalające zbierają większość ruchu miejskiego i – co najważniejsze – pozwalają na to, by TIR-y nie wjeżdżały do centrów miast. Przypomnę ze ja już 17.12.2002  jako wówczas przedstawiciel Towarzystwa ekologicznego transportu zwróciłem się do nowo wybranego prezydenta Michała Zaleskiego wskazując po raz pierwszy publicznie tuz po wyborach samorządowych  w 2002 o  konieczności rezygnacji centralnego tranzytowego  planowanego mostu w ciągu ul Waryńskiego na rzecz 2 mostów obwodnicowych wschodniego i zachodniego.    
       










Józef Czerny                                                                                                                                                                        Instytut Promocji Eko-architektury  ArCADia-EKOTEST                                                                                                      59-903 Zgorzelec  5 skr poczt 7                                                                                                                                www.arcadia-ekotest.blogspot.com

Nasz znak:SUKZP-To   3/10/2019                                           Zgorzelec  1.10.2018                                     
                                                                 
Petycja do Przewodniczącego Rady Miasta  Torunia ,do Dyrektora MZD i do Kierownik Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, pilnej konieczności uchylenia i zmiany uchwały Rady Miasta  nr 1032/06  z 18.05.2006  oraz uchwały nr 805/2018 z dnia 25 stycznia 2018 w sprawie uchwalenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego  Torunia oraz w sprawie konieczności zmiany wadliwych planów podstawowego z przebiegiem wbrew wymogom ustawy o drogach publicznych aż dwu dróg krajowych wokół centrum Torunia oraz przeciw sytuacji w której od 2010 planuje się  buduje się wbrew przepisom nowe drogi i mosty  a także w sprawie  wstrzymania nie zasadnej przebudowy placu Rapackiego i mostu im Piłsudskiego w obecnym przebiegu DK 15  i wytyczenie nowej lokalizacji mostu zachodniego w przebiegu drogi wojewódzkiej nr 257 (miejsce wskazane już w petycji 4/2016 oraz budowa tego mostu  w technologii prefabrykatów  „Most w 3 miesiące” zamiast  planowanej tymczasowej przeprawy mostowej.   

Na podstawie ustawy o petycjach zgłaszam niniejszą  petycję w interesie społecznym będąca jednocześnie  w myśl art. 11  tej ustawy  częściowo petycją  w tej samej sprawie co petycja z 9/2019   sprawie nie właściwie zaprojektowanej przebudowy placu Rapackiego i wnoszącą do tej petycji   dodatkowe fakty i dowody dotąd nie znane  organowi ( w rozumieniu art. 145kpa) rozpatrującemu petycję (jak i kolejnym Radom Miasta od jesieni 2002r.) , a  także świadczącej o niewłaściwie  negatywnie rozpatrzonej  w świetle obecnie  zgłaszanych nowych faktów także  petycji 6/2019 z 25.05.2019 w sprawie zaniechania wycinki 80 drzew.
Jednocześnie wyrażam zgodę na publikacje danych osobowych podmiotu wnoszącego petycję.
  
Motto: „ Parvus error in principio magnus est in fine“(mały błąd na początku, staje się wielki na końcu)    
Św.Tomasz z Akwinu za Arystotelesem  we wstępie do „De ente et essentia“( O bycie i istocie)

1.     Opis i analiza zgłaszanego problemu :


W Toruniu od lat 90-tych narasta problem przeciążenia komunikacyjnego wokół Centrum Torunia którędy przebiegają bezpośrednio aż dwie drogi krajowe DK80 i DK15 a pośredni w otulinie centrów ulicą Kościuszki przebiega dodatkowo droga DK91.   W dodatku przebieg tych dróg krajowych przez Toruń jest nie zgodny z aktualnymi wbrew ustawowym wymogom, że drogi krajowe w przebiegu miejskim powinny być poprowadzone  ulicami o klasie GP i  wyłącznie ze skrzyżowanymi skanalizowanymi (a nie z sygnalizacja świetlną).
Problemy komunikacyjne wokół centrum Torunia wynikają z historycznie ukształtowanego okrężno promienistego układu dróg  biegnących do centrum i wokół danych fortyfikacji miejskich, posiadania do grudnia 2013 tylko jednego mostu drogowego oraz generującego przejazdy przez Wisłę położenie dworca głównego w lewobrzeżnej części Torunia.  . Od lat 60-tych polscy urbaniści i drogowcy opracowywali projekt naprawy sytuacji drogowej kolejowej Torunia w sposób najbardziej ekonomiczny jak wówczas uważano poprzez projekt dwu tras średnicowych ( północnej i południowej ) oraz  biegnącej przez geometryczny  środek Torunia trasy nowomostową w ciągu ul Waryńskiego tranzytową dla dróg krajowych  klasy GP , a nawet klasy  S ( parametry miejskiej drogi ekspresowej z droga zbiorczą po obu stronach). Niestety projekt ten był porwany drogowo, ale nieodpowiedni na XXI wiek i przepisu UE preferujące budowę obwodnic miast. Na ten problem urbanistyczny   zwrócił w uwagę kierujący  miejskiej pracowni urbanistyczną w latach 1995-2000 inż. arch. Andrzej Ryczek. Zupełnie niezależnie od opracowań i propozycji zmiany planowanego krzyżowego podstawowego układu komunikacyjnego  inż. arch. Andrzeja Ryczka do bardzo podobnych wniosków w 2000 r doszedł autor niniejszej petycji pisząc w tej sprawie załączony poniżej List otwarty z 17.12.2002 do nowo wybranego wówczas prezydenta Torunia Michała Zaleskiego.
Ten list to była tylko jedna kartka papieru obustronnie zadrukowana  bez żadnych rysunków przy czym pierwsza strona została napisana w retoryce ekologicznego protestu przeciw niepotrzebne wycince 50 drzew w prawnie chronionym rezerwacie kępa bazarowa, zaś druga strona była najbardziej lapidarnym i skrótowym jak to tylko można było  opisem proponowanego układu obwodnicowego z mostem zachodnim i mostem wschodnim w ciągu ul Wschodniej ( z proponowanym tunelem pod początkowym  fragmentem  ul Wschodniej (jednokierunkowym i de facto drugim pod  ul Apator, a następnie wspólnie wzdłuż ul   Piotra Curie) oraz proponowanej północnej obwodnicy Torunia dla S10 zamiast budowy „krętej obwodnicy poligonowej”  i nią zgodnej z wymogami technicznym dróg ekspresowych z rozporządzenia z 1999 r  o wymogach technicznych  jakim musza odpowiadać drogi i ich lokalizacja.  
Jak się okazało ta tylko  jedna kartka papieru listu otwartego z 17.1.2 2002  ( niemal jak tablica z 21 postulatami ze strajku stoczniowego z sierpnia 1981 ) … przewróciła do góry nogami dwudziestoletnie prace studialne biur projektowych i pracowni urbanistycznych!
Prezydent bowiem jak się okazało po moim liści otwartym, choć  nie udzielił mi nigdy żadnej pisemnej odpowiedzi na ten list , z wrócił się natychmiast o dokumenty planistyczne do Miejskiej  Pracowni Urbanistycznej i okazało się że znalazł tam… nie wcielone w życie niemal dokładnie takie jak moje obwodnicowe analizy i wskazania urbanistyczne „TORUŃ 2010 Studium rozwoju przestrzennego” autorstwa inż. arch. Andrzeja Ryczka, co ciekawe  również ze wskazaniem na …most w ciągu ul Wschodniej zamiast na most w ciągu ul Waryńskiego!
No i się zaczął już zapomniany przez większość Torunia, prawie 10 letni ‘toruński spór mostowy” 2003-2013 …o jak to w szczytowym momencie sporu z lat 2005-2007 padło z ust premiera Jarosława Kaczyńskiego „spór o most powiatowy”…!
A wszystko dlatego że Pan Prezydent Michał Zaleski oraz  powołany przez niego jako Pełnomocnik Prezydenta ds. Inwestycji , były Wojewoda Toruński 1991-1998  i były Dyrektor Oddziału Terenowego  w Toruniu  Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad pan Bernard Kwiatkowski przez ostatnie 17 lat postępowali wobec urbanistyki i architektury podstawowego układu komunikacyjnego Torunia dokładnie odwrotnie niż nakazywał to zdrowy rozsądek i przepisy prawa.  A rozsądek nakazuje, by jak to określił współtwórca  modernizmu XX wiecznej architektury i założyciel „Bauhaus’u”  Walter Grapius, że architekt nie może być sługą klienta i inwestora, ale musi być przywódcą dzięki swojemu autorytetowi w dziedzinie wymagającej ogromnej wiedzy i doświadczenia, analogicznie jak lekarzowi żaden pacjent nie stara się nawet narzucać jak ten ma go leczyć!        
W rezultacie decydujący głos przy ustaleniu podstawowego układu drogowego Torunia  w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego z 2006 miał nie architekt i urbanista ale chemik i specjalista nie od lokalizacji mostów i dróg ale  od produkcji włókien sztucznych, bo takie właśnie  wykształcenie ma pan magister Bernard Kwiatkowski…
Przecież inż. architekt wskazywał most w ciągu ul Wschodniej tylko i wyłącznie jako most miejski i to  wydatku bez wjazdu w ul Wschodnią ( bo skrzyżowania  więcej niż 4 dróg i utrudniają i spowalniają ruch pojazdów).  W dodatku zarówno moja jaki  inż.arch Andrzeja Ryczka lokalizacja mostu w ciągu ul Wschodniej  starała się iść na lewym brzegu  jak najdalej na zachód jak  to było możliwe by ominąć niekorzystne lokalizacyjnie dla mostu zakole Wisły, zaś lokalizacja mostu wschodniego autorstwa   duetu   Kwiatkowski–Zaleski w bardzo nie korzystny wygięła go dużym łukiem na wschód wymuszając co najmniej dwukrotnie dłuższe estakady po obu stronach Wisły i zupełnie niepotrzebnie podnosząc aż tak  wysoko filary  estakady na prawym brzegu. Zupełnie też niepotrzebnie i kosztownie oraz gigantomańsko zastosowano 2 aż 50 metrowej wysokości łuki i ( w pierwotnej koncepcji miał to być tylko jeden łuk  o wysokości aż ponad 100 m – czyli rzędu wielkości piramidy Cheopsa!) podczas gdy dla funkcji swobody żeglugi wystarczył duży łuk tylko nad szlakiem wodnym , a taki most tylko z jednym łukiem byłby również bardziej korzystny architektonicznie             
           


2.UZASADNIENIE
Toruń  jest  bardzo ważnym węzłem  krzyżowania się dróg krajowych i międzynarodowych oraz  linii kolejowych i międzynarodowej drogi wodnej , a jego rola komunikacyjna jeszcze bardziej  wzrośnie  w ciągu najbliższych 10 lat w wyniku realizacji Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania kraju 2030 oraz założeń UE realizacji do 2030 wymogów budowy Europejskiej Sieci TEN-T.
Metropolia Bydgosko-Toruńska bowiem w tej aktualnej polskiej i europejskiej  koncepcji rozwoju przestrzennego stanowi ważny węzeł funkcjonalny w rozwoju infrastruktury drogowej i kolejowej.
 W tym kontekście  obecny podstawowy układ komunikacji w  centrum Torunia,  jest całkowicie  wadliwy i nie wydolny podobnie jak i całkowicie wadliwie zaprojektowane została w 1991 r skrzyżowanie A-1 z S10  co powoduje obecnie w każde  lato olbrzymie weekendowe korki na bramkach przy wjeździe na A-1 pod Toruniem  .
Wadliwy funkcjonalnie jest również  ukształtowanego jeszcze na początku XX wieku układu komunikacji kolejowej. Zaś most  drogowy im Piłsudskiego o skrajni  nad nurtem Wisły tylko 5m będzie poważną bariera dla  planowanego obwoju Międzynarodowej Drogi Wodnej E 40. 




Problem ten obecnie staje się bardzo poważny i wymagającym zgodnie z zapisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 roku pilnej ponownej zmiany Studium uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Torunia z dostawaniem do złożeń    Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (KPZK 2030)  będącej najważniejszym krajowym dokumentem strategicznym dotyczącym zagospodarowania przestrzennego kraju.
W szczególności  pilnie musi być rozwiązany problem błędnego wytyczenia przez Wojewodę Toruńskiego w 1991 wspólnego przebiegu A-1 i S10  odcinku Lubicz –Czerniewice . Mianowicie jeszcze w planach zagospodarowania przestrzennego z  1987 Autostrada A-1  pod Torunia miła biec po prawym brzegu Wisły do Nieszawy gdzie przeprawa mostowa na a-1 miała być połączona z budową stopnia wodnego w Nieszawie. W rezultacie pod Toruniem  został  wybudowany w latach 1991-2011 wadliwie zaprojektowany tylko 4 pasmowy Most autostradowy oraz węzeł Czerniewice bez połączenia z DK 91, a oddzielona budowa Stopnia wodnego w Nieszawie oddzielona od jednoczesnej budowy autostradowej przeprawy mostowej straciła zasadność ekonomiczną i do tej pory nie powstała, natomiast problem jak obecnie rozdzielić A-1 od S-10 stanowi  bardzo trudny do rozwiązanie „węzeł gordyjski”. Ta sytuacja wstrzymuje S10 i przesunięcie je budowy do 2030 r a także oddanie na odcinku Czerniewice- Stryków   A- 1 jako autostrady płatnej. Dlatego np. w Eksperckim Projekcie Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju do 2033  opracowanego w okresie od czerwca 2007 r. do grudnia 2008 r. przez Zespół Ekspertów Naukowych do spraw Zagospodarowania Przestrzennego Kraju, powołany przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, pod przewodnictwem: prof. zw. dr hab. czł. koresp. PAN Piotra Korcelli zaproponowano poprowadzenie S10 z Warszawy koło Płocka na prawym brzegu Wisły do Nieszawy oraz wspólny przebieg z A-1 do węzła w Czerniewicach.